# Dlaczego zawsze muszę wstawiać „przepraszam” w zdania? Przepraszam, nie mogę, przepra

- URL: https://numo.ai/pl/community/wbmtpmu/perche-devo-sempre-inserire-scusa-nelle-frasi-scusa-non-posso-scus
- Language: pl
- Original language: it
- Author: @maidiremai
- Posted: 2026-05-17T23:02:37.141Z
- Tag: other
- Comments: 7
- Likes: 5

nie jestem w formie, przepraszam, potrzebowałbym... Przepraszam, że istnieję 😩 nie potrafię nie przepraszać za wszystko, a wy?

## Comments (4)

### @crazyraccoon — 2026-05-19T15:14:55.545Z

Myślę, że posiadanie ADHD prowadzi do wielu złamanych obietnic i staje się to nawykiem.

W moim przypadku aktywnie staram się powstrzymywać od mówienia przepraszam, gdy nie jest to konieczne 😅

*2 likes*

### @sonnek — 2026-05-18T18:08:02.884Z

Zgaduję, że ma to głównie związek z twoim wychowaniem i edukacją oraz postawą twojej rodziny wobec proszenia o pomoc. Ja też tak robię i powiedziałabym, że wynika to z tego, czego nauczyłam się o tym, jak zachowywać się jako dziewczynka, a w moim konkretnym przypadku, z wstydu, jaki mój ojciec odczuwał za każdym razem, gdy musiał zwrócić się do kogoś o pomoc (ponieważ ma z tym poważny problem). Staram się to przezwyciężyć i nie przepraszać za cokolwiek – łatwiej jest ćwiczyć to jako pierwszy krok w e-mailach czy wiadomościach, czyli we wszystkim, co jest pisane. Możesz poprosić AI o pozytywne zwroty do użycia zamiast tego, a potem to już tylko trening 💪

*5 likes*

### @spicy  — 2026-05-18T16:04:01.611Z

To jest reakcja na traumę

*3 likes*

#### @maidiremai — 2026-05-20T19:06:15.634Z

Czy możesz mi lepiej wyjaśnić, co masz na myśli?

#### @spicy  — 2026-05-20T19:47:09.585Z

„Nadmierne przepraszanie może być reakcją na traumę, ponieważ układ nerwowy nauczył się, że pozostawanie małym, ugodowym i ‘branie winy na siebie’ było bezpieczniejsze niż ryzykowanie konfliktu, odrzucenia, złości czy kary. Nawet gdy nic faktycznie nie jest nie tak, ciało może nadal reagować tak, jakby musiało zapobiec niebezpieczeństwu. Mówienie ‘przepraszam’ staje się automatycznym zachowaniem bezpieczeństwa — sposobem na zmniejszenie napięcia, uniknięcie zdenerwowania innych lub upewnienie się, że związek nadal czuje się bezpieczny.”

„To nie oznacza, że osoba jest słaba lub dramatyczna. Oznacza to, że jej układ nerwowy nauczył się szybko skanować zagrożenia i brać odpowiedzialność, nawet gdy odpowiedzialność nie należy do niej.”

### @Lucy 🧡💛🤍🩵💙 — 2026-05-18T05:36:22.514Z

Moi rodzice zawsze narzekają, że przepraszam za zapominanie czegoś; kazali mi to robić, kiedy byłem mały, a teraz zamiast tego chcą „Nie zapomnę tego więcej”

*3 likes*

#### @spicy  — 2026-05-20T20:02:46.907Z

Co jest pułapką prowadzącą do poczucia wstydu. Taka jest po prostu natura ADHD, że zapominamy o rzeczach i nie robimy tego celowo. Obiecywanie, że nigdy więcej nie zapomnisz, to pułapka prowadząca do porażki. Nie obiecuję już rzeczy, które wiążą się z pamiętaniem. Mówię, że zrobię co w mojej mocy i użyję strategii, które pomogą mi pamiętać, takich jak alerty w telefonie lub zapisywanie tego tam, gdzie to zobaczę. Ale nigdy nie „obiecuję”.  
Powiem, że biorę odpowiedzialność, ale nie mogę obiecać, że nigdy więcej nie popełnię błędu, ponieważ jestem człowiekiem i nie ma na tej ziemi ani jednego człowieka, który byłby w 100% doskonały.   
Mam wystarczająco dużo wstydu z powodu tego rodzaju rzeczy na całe życie i odmawiam dodawania do niego więcej. To trochę jak stawianie granic ludziom.