
Złożyłem wniosek o status osoby niepełnosprawnej…
To takie słodko-gorzkie uczucie... Bo wiem, że ten status pomoże mi tylko w niektórych sytuacjach społecznych/zawodowych, ale nadal jest mi trochę trudno zaakceptować fakt, że „jest, jak jest”. W zeszłym miesiącu nosiłem w sobie wiele wstydu i poczucia winy. Czuję, że nawet jeśli ja już zaakceptowałem pewne części siebie, ludzie wokół mnie nadal mają z tym problem, nawet gdy im o tym mówię. ADHD to niewidzialna niepełnosprawność, ale to nie znaczy, że nie wpływa na nasze życie. Nie jesteś sam. Jesteś inny, ale tylko z najlepszych powodów. Jesteś wartościowy. Zasługujesz na miłość. Jesteś mądry. Jesteś życzliwy. Jesteś kreatywny. Jesteś utalentowany. Głęboko czujesz innych. Niesiesz tak wiele, ale mimo to się pojawiasz. Jestem tak dumny z ciebie, z siebie, z nas wszystkich! Ten świat nie został zbudowany dla nas, więc naszym zadaniem jest zbudowanie własnego małego świata. Widzę cię 🤍

Cieszę się twoim szczęściem. Dziękuję również za drugą część. Naprawdę potrzebowałem to dzisiaj usłyszeć.