Czy Twój zawód jest odpowiedni dla ADHD?

Praca na kuchni jest idealna. Za biurkiem bym chyba umarła

Nadal nie znalazłem. Dwa ukończone licencjaty zawodowe jako nauczyciel i ergoterapeuta. Ale zbyt wiele wymagań. Moja droga w systemie pracy jest/była dżunglą i mam nadzieję znaleźć coś, co będzie dla mnie lepiej dopasowane. Więcej struktury, ale bez nudy. Propozycje? Boli, gdy za każdym razem ląduję tutaj i czuję się, jakbym błądził po omacku.

Cóż... Tak. Wiele powodów lol

Pracuję 7 godzin w szkole i jakieś 3 w domu i nie, zmagam się.

Obecnie pracuję w kuchni na zmywaku i to działa świetnie! Mogę wykonywać swoje zadania tak, jak chcę, godziny pracy są elastyczne, a do tego mam dużo ruchu i ćwiczeń, co mój ADHD uwielbia.

Freelance'owy fotograf ślubny, idealna równowaga między pracą w domu / relaksem a pracą 1 dzień w tygodniu w hiper skupieniu na miejscu♥️

To zależy od dnia! Są dni, kiedy chcę po prostu usiąść i nic nie robić, a są też takie, kiedy mam mnóstwo rzeczy do zrobienia z terminami i uwielbiam to! Dziś moja koncentracja postanowiła się pojawić i przejrzałem mnóstwo umów, przeprowadziłem ocenę ryzyka i wykonałem inne mniejsze zadania, więc jestem naprawdę szczęśliwy.

Cześć! Jestem założycielem tej aplikacji i sam mam ADHD. Szczerze mówiąc, to jedna z najtrudniejszych prac, jakie kiedykolwiek miałem. Brak szefa, co jest świetne — ale ma to swoje wady, bo muszę jakoś sam się motywować. A to wciąż bardzo wczesny etap, więc trzeba na bieżąco wymyślać, jak to wszystko ma działać. Ale tak naprawdę nie traktuję tego jako pracy. To bardziej powołanie — praca, która wydaje mi się przeznaczona dla mnie, i mój sposób na dawanie czegoś od siebie. I pasuje mi to lepiej niż cokolwiek, co robiłem wcześniej. Moje poprzednie prace były już dość przyjazne dla osób z ADHD. Byłem Product Managerem w branży technologicznej — dotykasz designu, rozwoju, QA, strategii, wszystkiego naraz. Wcześniej pracowałem w agencji kreatywnej — pisałem scenariusze, wymyślałem koncepcje. Czysta praca kreatywna, ale dla klientów. Na początku było fajnie, ale spędzałem zbyt dużo czasu we własnej głowie. Zbyt oderwany od rzeczywistości. Wytrzymałem trochę i zdałem sobie sprawę, że to nie dla mnie — gubiłem się we własnej wyobraźni.

Naprawdę nie wiem 🤣 Jestem neuropsychologiem i pracuję w tym zawodzie od 11 lat. Czy to odpowiednie? Nie mam pojęcia. Może nie, bo czasami czuję, że testy poznawcze są testem dla mnie tak samo jak dla moich pacjentów haha Ale lubię to i mogę szczerze powiedzieć, że jestem w tym dobra. Mam jednak wiele wad... pisanie raportów pacjentów czasami przypomina umieranie i to jest to, z czym najbardziej zmagam się w mojej karierze, ponieważ wymaga głębokiego skupienia i może być nudne/powtarzalne. Często też nie dotrzymuję terminów, tak mi się wydaje. Ale to nie powstrzymuje mnie przed robieniem tego... Poważnie to lubię, ale niektóre rzeczy są trudniejsze. Wierzę, że wszystkie prace tak wyglądają (?). Leki bardzo pomagają, a z czasem opracowałam też własne strategie.

Jestem samozatrudniony/a jako architekt/ka projektujący/a ogrody i krajobrazy i to jest całkiem idealne. Chociaż jestem do bani, jeśli chodzi o podatki i niektóre specyficzne sprawy biurowe 😅 ale możliwość dostosowania się do mojego zmieniającego się poziomu energii i własnego harmonogramu jest na wagę złota.

Zrobiłem z mojego hobby i szczególnego zainteresowania moją pracę

Jestem paralegalem, więc zazwyczaj piszę list standardowy lub przeprowadzam badania na powtarzające się tematy. Dla mnie pomaga mi to utrzymać koncentrację, ponieważ jest to przewidywalne i skoncentrowane na zadaniach.

Nie wiem, czy bycie studentką uniwersytetu można uznać za pracę (naprawdę tak nie sądzę), ale chciałam wam powiedzieć, że pisanie mojej pracy magisterskiej mnie wykończyło. Dlaczego? Zapytajcie mój mózg. Ciągła blokada. Skończyłam ją wczoraj po miesiącach i miesiącach pracy, nadal w to nie wierzę.

Całkiem dobrze radzę sobie w pracy, głównie dlatego, że pracuję na komputerze i mogę codziennie ustawić listę zadań, które mogę odhaczyć po ich wykonaniu.