Jak bardzo czuliście się nie na miejscu w pracy? Ja czułam się

Zawsze czułem, że nie pasuję do reszty. Muszę pracować 3 razy ciężej, żeby być na równi. Muszę pracować więcej godzin w swoim wolnym czasie, żeby tylko nadążyć. To poświęcenie, które ponoszę, żeby się utrzymać. Chyba można to nazwać maskowaniem. Udawanie, że jestem taki jak oni i potajemne pracowanie dodatkowo za kulisami, żeby się nie wyróżniać ani nie zostawać w tyle. To wyczerpujące, ale daję radę. Czasem czuję się wypalony. Inne rzeczy wydają się schodzić na dalszy plan, bo w ciągu dnia jest tylko tyle godzin.

Dużo! Na przykład: brak zainteresowania biurowymi pogawędkami, a skupienie na bardzo konkretnych tematach, nieakceptowanie rzeczy, które „zawsze tak były”, znajdowanie wszystkich słabości i problemów w ustalonych obejściach i opracowywanie rozwiązania, aby było lepiej (ale nikt nie chce się zmieniać), kwestionowanie autorytetów, które nie zachowują się jak takie, bycie zbyt szybkim, przerywanie innym, …

Zawsze lepiej radziłem sobie w pracy, ponieważ jest to zaplanowana rutyna.