Czy uważacie, że można żyć bez leków i nadal być funkcjonalnym?

Nie funkcjonuję bez moich leków. Nie mogę nic zrobić ani nic zapamiętać, jestem niezwykle rozkojarzony i nienawidzę siebie bez moich leków. Ta sytuacja wydarzyła się zaledwie dwa lata temu, po tym jak liczne traumy doprowadziły mnie do walki z lękiem i depresją. Zostałem wtedy zdiagnozowany, a teraz moje życie toczy się tylko dzięki lekom na ADHD.

Próbuję 🤣 czy mogę znaleźć rozwiązania, które doprowadzą do pożądanego „konsekwentnie nieodwracalnego rezultatu”, którego potrzebuję, aby funkcjonować w tym neuro-dominującym świecie? Czy mogę to zrobić po swojemu i pozostać bardziej w swoich mocnych stronach? To jest mój cel Czy będę pamiętać o tym dłużej niż 2 tygodnie 😆

Osobiście nie potrafię. Ale spotkałem w życiu wielu ludzi, którzy całkiem dobrze radzą sobie ze swoim dniem bez tego. Zwłaszcza ci z nadpobudliwym typem ADHD, którego ja nie mam.

Jestem pod wpływem leków tylko w pracy, więc w domu radzę sobie bez nich. Numo i inne systemy, które wdrożyłem, sprawiają, że nadal mogę świetnie wykonywać codzienne zadania bez leków :)

Przez 43 lata byłem całkiem funkcjonalny bez leków, ale zdecydowanie łatwiej jest je mieć