Jak odpowiedziałbyś komuś, kto komentuje tymi frazami? To jest moda

To takie irytujące… ludzie tak bardzo romantyzują ADHD, podczas gdy w rzeczywistości to wszystko jest do dupy 😢

Ja też to zauważyłem. Wszyscyyyyyyy wydają się mówić „Chyba też mam ADHD”. Wszyscy. Nawet gdy potrafią dosłownie skupić się z najbardziej imponującą koncentracją i zakresem uwagi (między innymi), jakie kiedykolwiek widziałem. Ludzie wydają się myśleć, że tylko dlatego, że czasami się rozpraszają lub mają zajęty mózg, to mają ADHD. Nie rozumiem, dlaczego ludzie myślą, że dosłownie normalne rzeczy to ADHD i mówią o tym, jakby byli podekscytowani i chcieli tego i/lub chcieli być leczeni. Bardzo bym CHCIAŁ NIE mieć ADHD lol

Nie, nie sądzę. Musiałbym przejrzeć moje akta medyczne. Ale poruszę tę kwestię na następnej wizycie. Dziękuję!

Tak irytujące… Może możesz wskazać, jak lekceważące – a nawet krzywdzące – jest dla osób żyjących z tą chorobą, gdy ich życiowe trudności są bagatelizowane w tak niewrażliwy sposób…

Nienawidzę tego. Każdy, kogo spotykam ostatnio, wydaje się myśleć, że ma ADHD. Nawet moja teściowa. Spróbowała adderallu od przyjaciółki z dawnej pracy, nielegalne, wiem, ale nie jestem jej opiekunem, i opowiadała mi, jaka była tego dnia energiczna i jak skupiona była na swojej pracy w fabryce. I powiedziała: Nie rozumiem, ty masz poważne ADHD i bierzesz silne stymulanty, ale nadal jesteś zawsze zmęczona. Cóż, słodka buźko, mój silny Focalin o przedłużonym uwalnianiu wcale nie dodaje mi energii. Dosłownie mogę wrócić do snu po jego zażyciu. Moje 2 adderalle o natychmiastowym uwalnianiu, które mam brać w południe i czasem o 16:00, w zależności od harmonogramu dzieci, nie dają mi energii, po prostu utrzymują mnie w większości na właściwym torze, dlaczego jestem na tym polu czy na tej siłowni, a raz wzięłam 1 o 16:00 i dosłownie spałam całą noc aż do prawie południa następnego dnia. Stymulanty nie stymulują mnie, bo mam poważne ADHD, one sprawiają, że odbijasz się od cholernych ścian, bo nie masz ADHD, jesteś po prostu na haju jak latawiec. Boże, żałuję, że nie dali mi swojej energii jak u małego dziecka, paraliż ADHD by zniknął, mój dom byłby zorganizowany i nie wyglądałby, jakby właśnie przeszedł przez niego mini-tornado, mimo że próbowałam go sprzątać/organizować na zmianę przez ostatnie 4 godziny. Pozwólcie, że dodam: oprócz ADHD mam bardzo grubą kartotekę zdrowotną z zaburzeniami autoimmunologicznymi, zaburzeniem krwi, a także uciskiem w c5, c6 i naderwanymi ścięgnami stożka rotatorów, polineuropatią i problemami z płucami, a teraz możliwym wypadnięciem pęcherza. Więc tak, jestem zmęczona, wyczerpana, wszystko, co w zasadzie oznacza zmęczenie, z wyjątkiem lenistwa, to coś, czym nigdy nie będę, nawet jeśli ugotowanie obiadu to wszystko, co uda mi się zrobić, to dla mnie zwycięstwo!, cały czas, bez względu na to, co się dzieje. Ok, przepraszam za długą odpowiedź TMI.