I just feel like I lost my soul (_ _).｡o○

Tak mi przykro to słyszeć. Rozumiem to i sam przez to przechodziłem. Ale to, co mi pomogło, to spotkanie z Chrystusem. Moje życie było w rozsypce i rozważałem niezbyt dobrą alternatywę, a On mnie uratował i naprawdę zmienił moje życie. Jezus kocha cię tak bardzo, że umarł i zmartwychwstał dla ciebie. On naprawdę może uleczyć depresję, lęki, a nawet myśli samobójcze. Zrobił to dla mnie. Nie ukrywaj żadnych swoich emocji przed Bogiem. Twoja wartość nie leży w twoich ocenach ani wynikach. Twoja wartość polega na tym, że zostałeś stworzony na obraz Boga, w sposób cudowny i straszliwy. Nie jesteś pomyłką. Bóg ma dla ciebie plan, nawet jeśli go nie widzisz ani w niego nie wierzysz.

Ja też tak się czuję, a do tego mam IQ 145, więc jeszcze bardziej naciskam na siebie, żeby być lepszym od innych, bo w pewnym sensie muszę, jestem mądrzejszy, więc muszę osiągać lepsze wyniki, prawda? Co zawsze mi pomaga, to przyjaciele i muzyka (słucham metalu, bo to jedyna muzyka, która wystarczająco stymuluje mój mózg, a do tego jest po prostu świetna), żeby poczuć to uczucie. Książki i audiobooki też są super. W sumie po prostu rób rzeczy, które kochasz, z ludźmi, których kochasz, a co do wiedzy, w internecie jest mnóstwo informacji (tylko upewnij się, że pochodzą z zaufanych źródeł), stamtąd czerpałem większość mojej wiedzy.

Naprawdę mam nadzieję, że poradzisz sobie z tym problemem. Po prostu uświadom sobie, że wielu innych studentów zmaga się z trudnościami i nie jesteś sam, masz ludzi w tej aplikacji, którzy cię wspierają. Jeśli chcesz, możesz dołączyć do mojego zespołu w moim profilu, ja też jestem studentem z ADHD i niedługo mam ważne egzaminy, a także staram się zdobyć najlepsze oceny – bez presji jednak.

Może spróbuj „body doubling” z mamą (która brzmi, jakby miała ADHD), aby umówić się na wizytę u psychiatry. Pracuj z nimi nad właściwą dawką i skorzystaj z terapii, aby poradzić sobie z uczuciami i opracować strategie radzenia sobie.

Dosłownie czuję, jakbym czytał własne myśli Całkowicie się zgadzam, byłem leczony na lęki, depresję, zaburzenia snu I dopiero kilka miesięcy temu (mając już 26 lat) faktycznie zdiagnozowano u mnie ADHD Kiedyś wmawiałem sobie, że nie, te objawy są dla każdego, jesteś po prostu leniwy, głupi czy coś w tym stylu I aktywnie unikałem uczenia się o ADHD Teraz o tym czytam… wszystko ma sens Od dzieciństwa Uczyłem się i dobrze zdawałem, przygotowując się na ostatnią chwilę Nie potrafię podjąć decyzji, nawet jeśli moje życie od tego zależy Wybieram znaną ścieżkę, bo boimy się, co stanie się po drugiej stronie Nadmiernie tłumaczę ludziom i zawsze biorę na siebie poprawianie czyjegoś nastroju, bo jestem odpowiedzialny Ale traktują mnie z niskim szacunkiem Mogę tak dalej 🥲