Jak zdiagnozować ADHD u dorosłych: Przewodnik w 9 krokach

Tak, w końcu odkrycie, że masz ADHD, może być dla wielu pozytywnym momentem, który zmienia życie. Rzuca światło na całe lata wyzwań, które często niesprawiedliwie nazywano „niechlujstwem” lub „brakiem zaangażowania” 🫠

Uświadomienie sobie, że to ADHD jest prawdziwą przyczyną, pomaga zrozumieć, dlaczego pewne rzeczy się dzieją. Pomaga pojąć, dlaczego twoje „lęki i depresja” nie ustąpiły, mimo że były leczone.

Wiem, że to może cię przygnębić. Chociaż uzyskanie diagnozy nie zawsze jest łatwe, może pomóc ci dowiedzieć się więcej o sobie, zaufaj mi.

Dowiedz się, czy ty lub ktoś, na kim ci zależy, ma ADHD, korzystając z tego prostego przewodnika. Od razu dostarczę ci wszystkie szczegóły, które musisz znać na temat kryteriów diagnostycznych i procesu diagnozowania tego, co jest nie tak.

Zatem, zagłębmy się w proces diagnozowania ADHD.

Diagnozowanie ADHD u dorosłych: Jak to wygląda 👇

Krok 1: Poznaj ADHD od podszewki

Zanim udasz się na diagnozę, dobrze zrozum, czym jest zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi i jak się go diagnozuje. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że ktoś ma ADHD, jeśli przez co najmniej sześć miesięcy występowało u niego co najmniej sześć objawów nieuwagi i/lub nadpobudliwości-impulsywności.

Co najważniejsze, objawy te utrudniają ci codzienne funkcjonowanie. Musiały mieć duży wpływ na twoje relacje, pracę lub inne ważne aspekty życia. Może punktem zapalnym jest pierwsza praca, w której nie jesteś w stanie dotrzymywać terminów. A może twój partner mówi, że odejdzie, bo nie może ci ufać, że zrobisz to, co obiecałeś.

Twój lekarz sprawdzi również, czy nie występują inne zaburzenia lub czy nie ma ich wielu.

The things doctors look for to tell if someone has ADHD

Jak często łapiesz się na myśleniu: „Trudno mi skupić uwagę, popełniam nieostrożne błędy? Czasami mam też problem z utrzymaniem koncentracji i łatwo się rozpraszam”? Nieuwaga może objawiać się w ten sposób.

Częste poruszanie się, trudności z pozostaniem w miejscu, nadmierna gadatliwość i niemożność czekania na swoją kolej to możliwe oznaki typu nadpobudliwo-impulsywnego.

Czy te objawy przypominają cię?

Krok 2: Sprawdź swoje objawy (ale nie stawiaj sobie diagnozy samodzielnie)

Zrozumienie, jak ADHD objawia się u dorosłych, pomoże ci ocenić własne symptomy.

Łatwo sprawdzisz, czy masz ADHD, korzystając z 🧷 internetowego testu Numo dla dorosłych.

Należy jednak pamiętać, że te autotesty nie zawsze są dokładne i nie prowadzą do prawidłowej diagnozy ADHD. W każdym razie, pełna ocena ADHD jest nadal potrzebna, aby upewnić się, że objawy nie są spowodowane czymś innym.

Krok 3: Porozmawiaj ze specjalistą

Po przeczytaniu tak wielu informacji o objawach ADHD, możesz zapytać: „Co teraz?” „Co mam zrobić po tym?”

Cóż, jeśli chcesz mieć pewność, że masz ADHD, pierwszym krokiem jest rozmowa z lekarzem. Zazwyczaj będzie to lekarz pierwszego kontaktu, psychiatra lub terapeuta. Przeprowadzą oni pełną ocenę, aby ustalić, czy ADHD jest przyczyną objawów.

Podczas oceny specjalista będzie chciał poznać twoją historię medyczną, historię rodzinną oraz wszelkie objawy, których doświadczasz obecnie. Aby wykluczyć inne możliwe przyczyny objawów, może również zlecić dodatkowe badania oraz przeprowadzić badania fizykalne i neurologiczne.

Krok 4: Zbadaj i zbierz dowody

Ostateczna diagnoza będzie wymagała od lekarzy zebrania informacji i dowodów z różnych źródeł. Może to obejmować raporty i oceny od wielu opiekunów (takich jak rodzice, nauczyciele i inni) z przeszłości.

Dlatego opowiedz lekarzowi jak najwięcej o swojej historii zdrowia. Sporządź listę wszystkich swoich przeszłych chorób, leków, terapii oraz stanów psychicznych lub fizycznych, które miałeś.

Krok 5: Spróbuj (nie) spełnić kryteriów diagnostycznych ADHD

Według DSM-5, osoba musi spełniać określone kryteria, aby otrzymać diagnozę ADHD. [1] Na przykład, po co najmniej sześciu miesiącach wykazywania co najmniej sześciu oznak nieuwagi i/lub nadpobudliwości-impulsywności. Zaczynają one wpływać na twoje codzienne życie.

Specjalista medyczny sprawdzi, czy spełniasz te kryteria i porówna je z informacjami zebranymi podczas badań, abyś mógł (lub nie) zostać zdiagnozowany z ADHD (mała szczypta Szekspira).

Krok 6: Obserwuj inne rzeczy

Chociaż ADHD jest zaburzeniem neurorozwojowym, inne schorzenia mogą również powodować objawy podobne do ADHD. Wiem, że to może brzmieć skomplikowanie. Lęk, depresja, problemy ze snem i trudności w uczeniu się mogą być czynnikami przyczyniającymi się do ADHD.

Przed zdiagnozowaniem ADHD lekarz przyjrzy się tym czynnikom i wykluczy wszelkie inne możliwe przyczyny. Może również zasugerować więcej badań, aby uzyskać więcej informacji i postawić prawidłową diagnozę. Chcesz przecież otrzymać najdokładniejszą diagnozę, prawda? Nie martw się jednak dodatkowymi testami.

Krok 7: Omów opcje leczenia

Cóż, możesz zapytać: „Jeśli zdiagnozują u mnie ADHD, czy wsadzą mnie do szpitala”? 😧
Nie, spokojnie. Zaburzenia neurorozwojowe, takie jak ADHD, nie wymagają leczenia szpitalnego. Najczęściej, po dokładnym przeanalizowaniu kryteriów diagnostycznych ADHD, lekarz po prostu przedstawi ci opcje leczenia.
Niektóre z tych opcji to terapia, porady dotyczące zdrowego stylu życia i/lub leki. Albo ich połączenie.

• Leki: Stymulanty wydają się wzmacniać i równoważyć poziom dopaminy. Istnieje ryzyko uzależnienia od tych leków, ale często są przepisywane ze względu na ich szybkie działanie.
• Psychoterapia: Terapia może pomóc ci zarządzać objawami ADHD. Osoby z ADHD mogą nauczyć się poprzez Terapię Poznawczo-Behawioralną (CBT), jak regulować impulsy i poprawiać umiejętności organizacyjne. Pomaga również w przypadku lęku, depresji, niskiej samooceny itp. W połączeniu z coachingiem i CBT może przynieść znaczący długoterminowy efekt.
• Leczenie bez leków: Leki mogą znacząco poprawić koncentrację, uwagę i kontrolę impulsów u osób z ADHD. Ale pamiętaj, „tabletki nie uczą umiejętności”. Zdrowe nawyki, takie jak sen, jedna filiżanka kawy dziennie i sport, również ci pomogą.

Smutne jest to, że nie ma cudownego rozwiązania, które wyleczy wszystko, ale formuła leki + terapia + wsparcie może znacznie ułatwić radzenie sobie z zdiagnozowanymi objawami ADHD.

I nie zapominaj, że nie ma czegoś takiego jak idealne rozwiązanie. To, co działa dla jednej osoby, może nie działać dla innej. Dlatego ważne jest, aby otwarcie rozmawiać z lekarzem o zaletach i wadach każdego leczenia.

Krok 8: Uzyskaj wsparcie i odpowiedzi w aplikacji Numo: ADHD

Ci, którzy naprawdę rozumieją, czasem mogą zaoferować najbardziej wnikliwe rady. Szukasz prawdziwego wsparcia? Spokojnie, mamy to!
Istnieje cała społeczność ludzi, którzy radzą sobie z ADHD. „Numo jest dla osób z ADHD, stworzone przez osoby z ADHD” to nasze motto. Każdy z was był w naszych myślach, gdy tworzyliśmy tę aplikację.
Numo.so to teraz miejsce, gdzie osoby z ADHD, niezależnie od tego, czy mają już diagnozę, czy jeszcze nie, mogą dzielić się historiami, wskazówkami i sposobami radzenia sobie z życiem z ADHD.

Wiedz, że nie jesteś sam! Pobierz aplikację, połącz się i dziel się wszystkimi swoimi uczuciami, dobrymi i tymi mniej dobrymi.

Krok 9: Kontynuacja i kontrolne wizyty

Gdy tylko otrzymasz diagnozę ADHD, ważne jest, aby utrzymywać kontakt z lekarzem i monitorować objawy oraz postępy w leczeniu. Może to obejmować wizyty kontrolne, zmiany w lekach i sesje terapeutyczne. Jeśli coś się zmieni, powinieneś również poinformować o tym lekarza, aby mógł upewnić się, że leczenie jest nadal odpowiednie dla ciebie i działa.

Jak (błędnie) zdiagnozować ADHD u kobiet

Kiedyś uważano, że to domena mężczyzn, dlatego kobiety rzadziej otrzymywały diagnozę ADHD. W wyniku zwiększonej świadomości na temat ADHD dzięki mediom społecznościowym, coraz więcej kobiet otrzymuje diagnozę. Przerażająca prawda jest taka, że mężczyźni nadal mają prawie trzy razy większe szanse na diagnozę ADHD niż kobiety (13% vs. 4,2%) [2]

Diagnozowanie ADHD u kobiet jest jeszcze trudniejsze ze względu na presję społeczną i specyficzne objawy, które łatwo pomylić ze zmianami hormonalnymi lub lękiem.

Dlatego, gdy lekarze diagnozują ADHD u kobiet, muszą być świadomi tych różnic między płciami i dostosować testy. Jednym z takich narzędzi jest Skala Oceny ADHD dla Dorosłych Barkleya (BAARS-IV) dla kobiet. I odpowiedniego specjalistę od ADHD, wolnego od uprzedzeń.

Kobiety z ADHD potrzebują bardziej dogłębnych badań, aby znaleźć odpowiednią pomoc. Naszym celem jest dostarczenie ludziom narzędzi, których potrzebują, aby uzyskać pomoc, informując innych o tych specyficznych sytuacjach. Jeśli chcesz przeczytać więcej relacji z pierwszej ręki o życiu kobiet z ADHD, mamy ich wiele w naszej społeczności. Sprawdź to 😉

Podsumowanie

To oczywiste, że dowiedzenie się, że masz ADHD, to duży krok w kierunku radzenia sobie z objawami i poprawy twojego codziennego życia. Otrzymanie dokładnej diagnozy i rozpoczęcie planu leczenia, który ci odpowiada, wymaga rozmowy z lekarzem lub innym specjalistą opieki zdrowotnej oraz spełnienia kryteriów diagnostycznych ADHD. Jeśli chcesz osiągnąć najlepsze rezultaty z leczenia, powinieneś śledzić swoje objawy i to, jak się sprawy mają. Nie zapominaj, że na każdej niełatwej drodze diagnozowania ADHD, istnieje aplikacja Numo, która nie wywołuje zażenowania i naprawdę może ci pomóc!

‍

Źródła

1 NCBI Bookshelf. Table 7, DSM-IV to DSM-5 Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder Comparison - DSM-5 Changes‍

2 National Institute of Mental Health. Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD)